Isidoro Santos, Olaberria Konpainiako soldadua

Castellanos de Villiqueran (Salamanca) bizi da, baina ez du Irun ahazten. Isidoro Santos Calzada, Olaberria Konpainiako soldadua, eskopeta berriro hartu eta ekainaren 30ean “Los Aloñas” taldeko lagunekin desfilatzeko egunak kontatzen ari da.
– Nola bizi dira jaiak eta konpainia urrutitik Irunera etorri ezin zarenean?
Joan ezin izan naizenean, nostalgia eta pena handiz. Egia esan, konpainiarekin eta “Los Aloñas” koadrilarekin banengo bezala bizi ditut. Bezperan oheratzen naizenetik zain nago eta, egia esan, lo egitea kostatzen zait. Poza lagunek bidaltzen dizkidaten bideoak eta argazkiak ikustea da.
– Urtean zehar La Gaceta de Olaberria-k eta sare sozialek informatuta mantentzen zaituzte…
Jakina, sare sozialak nire plater nagusia ez diren arren, La Gaceta de Olaberria-k bizirik mantentzen nau albiste guztiekin.
– Zer esaten dizute herrian Irungo jaiei buruz hitz egiten diezunean?
Herrian zur eta lur geratzen dira, eta galdetzen dute nola egon naitekeen hain erotuta Irunera desfilatzera ahal dudan guztietan joateaz. Ez dute ulertzen. Familia eta senar-emazte lagunen bat jada egon dira eta urtetik urtera gero eta gehiago apuntatzen dira. Iaz, zehazki, zoragarria izan zen nire seme-alabak, ilobak eta lagunak ikustea, eta nire biloba, hamabi urte dituena eta San Martzial jaietara joan nahi duela errepikatzen didana.
– Urteetan zehar, Villamayorren (Salamanca) izan zenuen La Caserna jatetxea San Martzial eguneko argazkiekin apainduta egon zen. Bezeroek argazkiei buruz galdetzen al zizuten?
Orain erretiratuta nago, baina jatetxean urte horietan asko izan ziren argazkiez eta festa ZORAGARRI horren esanahiaz galdetu zidatenak. Festaren esanahia azaldu behar izan nuen, eta bezeroei izugarri gustatu zitzaien. Batzuek lur hau bisitatu zuten eta eskerrak eman zizkidaten. Ezin dut ulertu Euskal Herria oraindik ezagutzen ez duen jendea egotea.
– Koadrila handi bat duzu konpainian…
Pertsona orok izan nahi lukeena daukat, babesten nauen eta oso zoriontsu sentiarazten nauen koadrila bat. Urtean zehar Hendaiara joaten naiz eta nagoen larunbatetan pote batzuk hartzera eta hitz egitera elkartzen gara. Zoragarria da hainbeste urteren ondoren elkar ikusten jarraitzea. Urtean zehar bi otordu izaten ditugu, martxoan eta urrian. Hemen hogeita biak elkartzen gara. Egon gaitezen edozein leku edo hiritan, ahal dugunok, hor ikusten dugu elkar.
– Aurten jaietan ikusiko zaitugu?
Jainkoak nahi badu eta osasunak uzten badigu, noski baietz. Bilobak esan ohi dit ea noiz goazen. Ah, badaukat beste biloba jaioberri bat, eta pixkanaka lotuko dugu.
Bide batez, eskerrak ematen dizkiot batzordeari guztiagatik. Espero dut aurten zuek ikustea eta festaz gozatzea. Gora Irun! Gora San Martzial! Gora Olaberria!
